راهنمای پویشگر نشت کلید و رمز
زمان مطالعه: ۲ دقیقه
این ابزار چیست؟
پیش از اینکه کدی را منتشر کنید، فایل پیکربندی را برای کسی بفرستید یا لاگی را در گروه بگذارید، بهتر است مطمئن شوید کلید API، توکن، گذرواژه یا کلید خصوصیای در آن جا نمانده است. این پویشگر متن یا فایلها را با الگوهای شناختهشدهی کلیدهای سرویسهای رایج، رمز درون نشانیها، سرآیندهای احراز هویت و مقدارهای مشکوک در فایلهای پیکربندی میگردد.
برای هر یافته شدت، محل دقیق، مقدار پوشانده و توضیح خطر و اقدام لازم را میبینید و نسخهای پاکشده از متن میگیرید. مقدارهای نمونه و جاینگهدار نادیده گرفته میشوند. همهچیز در مرورگر شما پویش میشود و این ابزار هیچ ورودیای را ذخیره نمیکند.
گامبهگام
متن یا فایلها را بدهید
متن را در «متن یا کد» بچسبانید یا تا ۵۰ فایل کد و پیکربندی را رها کنید؛ مجموع حجم تا ۵ مگابایت.
پویش کنید
«پویش» را بزنید. یافتهها با شدت بحرانی، زیاد، متوسط یا کم، الگو، محل و مقدار پوشانده فهرست میشوند.
خطر را بفهمید
در «خطر چیست و چه باید کرد؟» برای هر نوع یافته توضیح کوتاه خطر و اقدام پیشنهادی آمده است.
نسخهی پاکشده را بردارید
در «نسخهی پاکشده» مقدارهای حساس با [REDACTED] جایگزین شدهاند؛ آن را کپی یا دانلود کنید.
نمونههای کاربردی
رمز درون نشانی پایگاه داده
کلید AWS این متن همان مقدار نمونهی مستندات AWS است و نادیده گرفته میشود؛ رمز درون نشانی پایگاه داده پیدا میشود. پس از بارگذاری «پویش» را بزنید.
AWS_ACCESS_KEY_ID=AKIAIOSFODNN7EXAMPLE DATABASE_URL=postgres://admin:Sup3rS3cretPw@db.example.ir/app
نتیجه: ۱ یافته با شدت زیاد در خط ۲: رمز درون نشانی (user:pass@host)
اشتباههای رایج
- پاک کردن رمز از فایل و کافی دانستن آن: اگر رمز یک بار کامیت یا فرستاده شده، در تاریخچه میماند. اول رمز را در خود سرویس عوض کنید، بعد فایل را پاک کنید.
- اعتماد کامل به نتیجهی خالی: پویشگر فقط الگوهای شناختهشده و مقدارهای مشکوک را پیدا میکند. رمزی که شکل معمولی دارد و نامش هم چیزی نمیگوید ممکن است دیده نشود.
- گذاشتن رمز در کد بهجای متغیر محیطی: رمزها را در .env یا مدیر رمز نگه دارید و فایل .env را در .gitignore بگذارید.
- فرستادن متن اصلی بهجای نسخهی پاکشده: پس از پویش، از «نسخهی پاکشده» برای اشتراک استفاده کنید.
چرا رمزها نشت میکنند؟
بیشتر نشتها عمدی نیستند: یک فایل پیکربندی آزمایشی که کامیت شده، لاگی که نشانی کامل با رمز را چاپ کرده، یا تکهکدی که برای پرسیدن سؤال در جایی گذاشته شده است. رباتهای خودکار مخزنهای عمومی را دائم برای همین الگوها میگردند و کلید نشتکرده ممکن است خیلی زود پیدا و سوءاستفاده شود.
بهترین دفاع، نگه داشتن رمزها بیرون از کد از ابتدا و پویش پیش از هر انتشار است. اگر نشتی رخ داد، عوض کردن فوری رمز مهمتر از پاک کردن ردش است.
پرسشهای متداول
- کد یا فایلهای من به سرور فرستاده میشوند؟
- خیر؛ پویش در یک وبوُرکر داخل همین مرورگر انجام میشود و هیچ درخواستی به شبکه فرستاده نمیشود. در جدول نتیجه هم فقط چند نویسهی اول و آخر هر مقدار نشان داده میشود.
- اگر کلیدی پیدا شد چه کنم؟
- پاککردن آن از کد کافی نیست، چون در تاریخچهی گیت و نسخههای قبلی میماند. کلید را همان لحظه در سرویس مربوط باطل کنید و کلید تازه بسازید، بعد آن را در متغیر محیطی یا مدیر رمز نگه دارید.
- قانونها از کجا آمدهاند؟
- بیشتر الگوها از پیکربندی پیشفرض gitleaks (با مجوز MIT) گرفته شدهاند و نسخهی دقیق منبع در فایل داده ثبت است. برای گذرواژهها موتور «بافتمحور» نام کلید (password، pass، pwd، secret، token، api_key …) را با مقدار میسنجد؛ مقدارهای نمونه مثل changeme، <password>، ${PASSWORD} یا process.env را نادیده میگیرد.
- گذرواژهها را هم پیدا میکند؟
- بله: در JSON، YAML، فایل .env، INI، رشتهی اتصال (Password=…)، نشانی با user:pass@host، سرایند Authorization، گزینهی curl -u و مقداردهی در کد (password = "…"). هر مورد شدت (بحرانی تا کم)، توضیح خطر و کارِ لازم (تعویض رمز و پاککردن از تاریخچه) دارد.
- پیدا نشدن چیزی یعنی کدم امن است؟
- نه لزوماً؛ ابزار فقط الگوهای شناختهشده را پیدا میکند. کلیدهای قالبهای ناشناخته یا رمزهای کوتاه و ساده ممکن است دیده نشوند.