پرش به محتوای اصلی

راهنمای مرجع کدهای وضعیت HTTP

زمان مطالعه: ۳ دقیقه

این ابزار چیست؟

هر پاسخ سرور وب یک کد سه‌رقمی دارد که می‌گوید درخواست چه سرنوشتی داشته است: ۲۰۰ یعنی موفق، ۴۰۴ یعنی پیدا نشد و ۵۰۰ یعنی سرور به مشکل خورده است. برنامه‌نویس‌ها هنگام ساخت API و اشکال‌زدایی، و مدیران سایت هنگام بررسی گزارش‌ها، دائم با این کدها سروکار دارند. این مرجع همه‌ی کدهای ثبت‌شده را با عنوان فارسی، توضیح کوتاه، زمان استفاده و مرجع رسمی (RFC) نشان می‌دهد.

فهرست از ثبت رسمی کدهای وضعیت گرفته شده و چند کد غیررسمی پرکاربرد هم جدا مشخص شده‌اند. جست‌وجو کاملاً در مرورگر شما انجام می‌شود.

گام‌به‌گام

  1. کد یا واژه را جست‌وجو کنید

    عدد کامل یا بخشی از آن را بنویسید؛ ارقام فارسی هم پذیرفته می‌شوند. می‌توانید با عبارت انگلیسی مثل not found یا واژه‌ی فارسی مثل «ممنوع» هم بگردید.

  2. دسته را محدود کنید

    از «دسته‌ی کد» یکی از گروه‌های اطلاعاتی، موفق، تغییر مسیر، خطای کلاینت یا خطای سرور را بردارید.

  3. توضیح را بخوانید

    هر کارت عنوان فارسی، عبارت رسمی انگلیسی، توضیح، بخش «کی استفاده شود؟» و شماره‌ی RFC مرتبط را دارد.

  4. پیوند مستقیم بفرستید

    دکمه‌ی پیوند کنار هر کد، نشانی صفحه را روی همان کد می‌گذارد؛ نشانی را برای همکارتان بفرستید تا صفحه مستقیم روی آن کد باز شود. دکمه‌ی کپی هم کد و عبارت انگلیسی‌اش را برمی‌دارد.

نمونه‌های کاربردی

  • کد ۴۲۹ در یک API

    وقتی سرویس بیش از حد درخواست گرفته، این کد را برمی‌گرداند؛ سرآیند Retry-After می‌گوید کی دوباره تلاش کنید.

    429

    نتیجه: درخواست‌های بیش از حد · RFC 6585

  • جست‌وجوی پیشوندی

    با نوشتن دو رقم اول، همه‌ی کدهایی که با آن شروع می‌شوند فهرست می‌شوند.

    ۵۰

    نتیجه: ۹ کد از ۵۰۰ تا ۵۰۸

  • جست‌وجو با واژه‌ی فارسی

    واژه‌ی «ممنوع» هم در عنوان کد ۴۰۳ پیدا می‌شود و هم در توضیح کد ۴۵۱.

    ممنوع

    نتیجه: ۴۰۳ ممنوع و ۴۵۱ به دلایل قانونی در دسترس نیست

اشتباه‌های رایج

  • یکی دانستن ۴۰۱ و ۴۰۳: ۴۰۱ یعنی هویت شما شناخته نشده و باید وارد شوید؛ ۴۰۳ یعنی هویت معلوم است اما اجازه ندارید.
  • برگرداندن ۲۰۰ همراه پیام خطا در بدنه: ابزارهای پایش و کش خطا را نمی‌بینند. برای خطا کد مناسب ۴xx یا ۵xx بدهید.
  • استفاده از ۳۰۱ برای جابه‌جایی موقت: مرورگرها و موتورهای جست‌وجو ۳۰۱ را دائمی می‌دانند و نشانی تازه را به خاطر می‌سپارند. برای جابه‌جایی موقت ۳۰۲ یا ۳۰۷ بدهید.
  • خطای ۵۰۰ برای ورودی نادرست کاربر: وقتی مشکل از درخواست است، کدی از دسته‌ی ۴xx مثل ۴۰۰ یا ۴۲۲ دقیق‌تر است.

پنج دسته‌ی کدها

رقم اول هر کد دسته‌ی آن را مشخص می‌کند. ۱xx پاسخ میانی و اطلاعاتی است، ۲xx یعنی درخواست موفق بوده، ۳xx یعنی باید به نشانی دیگری بروید، ۴xx یعنی ایراد از درخواست است و ۵xx یعنی سرور نتوانسته درخواست درست را انجام دهد.

اگر کلاینتی کدی را نشناسد، طبق استاندارد باید آن را مثل کد صددرصدی همان دسته رفتار کند؛ مثلاً یک ۴۹۹ ناشناخته مثل ۴۰۰. برای همین انتخاب دسته‌ی درست از خود عدد مهم‌تر است.

پرسش‌های متداول

فرق ۴۰۱ و ۴۰۳ چیست؟
۴۰۱ یعنی هویت کاربر احراز نشده یا نامعتبر است؛ ۴۰۳ یعنی هویت شناخته شده ولی اجازه‌ی دسترسی وجود ندارد.
داده‌ها از کجا آمده‌اند؟
کدها و عبارت‌های انگلیسی از ثبت رسمی IANA هستند و توضیح فارسی بر پایه‌ی متن RFCها نوشته شده است. کدهای غیررسمی (nginx و Cloudflare) جداگانه برچسب خورده‌اند.
کد ۴۱۸ واقعاً استفاده می‌شود؟
در ثبت IANA این کد رزرو و «استفاده‌نشده» است و فقط شوخی معروف RFC 2324 است؛ در سرویس‌های واقعی نباید به آن تکیه کرد.

ابزارهای مرتبط