پرش به محتوای اصلی

راهنمای محاسبه‌ی BMI و کالری پایه

زمان مطالعه: ۳ دقیقه

این ابزار چیست؟

شاخص توده‌ی بدنی یا BMI ساده‌ترین عددی است که نسبت وزن به قد را نشان می‌دهد و در پرونده‌های پزشکی و فرم‌های ورزشی زیاد دیده می‌شود. این ابزار BMI را با دسته‌بندی سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد و می‌گوید برای قد شما چه بازه‌ای از وزن در محدوده‌ی طبیعی این شاخص قرار می‌گیرد.

اگر سن را هم بدهید، کالری پایه با فرمول میفلین–سنت‌ژور و کالری روزانه برای پنج سطح فعالیت تخمین زده می‌شود. ابزار فقط فرمول حساب می‌کند و توصیه‌ی پزشکی یا رژیمی نمی‌دهد؛ عددها در مرورگر خودتان می‌مانند.

گام‌به‌گام

  1. قد و وزن را بنویسید

    قد به سانتی‌متر و وزن به کیلوگرم؛ اعشار با «٫» یا نقطه پذیرفته می‌شود.

  2. BMI و دسته را ببینید

    عدد BMI با یک رقم اعشار و دسته‌ی آن نمایش داده می‌شود و زیرش بازه‌ی وزن طبیعی برای همین قد آمده است.

  3. سن و جنسیت را اضافه کنید

    برای کالری پایه، سن بین ۱۸ تا ۱۰۰ سال و جنسیت لازم است؛ BMI به این دو بستگی ندارد.

  4. جدول کالری روزانه را بخوانید

    برای هر سطح فعالیت، کالری پایه در ضریب آن ضرب شده است. سطحی را بخوانید که به روزهای معمول شما نزدیک‌تر است.

نمونه‌های کاربردی

  • BMI برای ۱۷۵ سانتی‌متر و ۷۰ کیلوگرم

    شاخص و دسته‌ی آن برای یک بزرگسال با این قد و وزن.

    175 70

    نتیجه: ۲۲٫۹ — وزن طبیعی

  • کالری پایه‌ی یک زن ۳۰ ساله

    با قد ۱۶۵ سانتی‌متر و وزن ۶۰ کیلوگرم، فرمول میفلین–سنت‌ژور برای زنان.

    165 60 30

    نتیجه: ۱٬۳۲۰ کیلوکالری

  • کالری پایه‌ی یک مرد ۴۰ ساله

    با قد ۱۸۰ سانتی‌متر و وزن ۸۵ کیلوگرم، فرمول میفلین–سنت‌ژور برای مردان.

    180 85 40

    نتیجه: ۱٬۷۸۰ کیلوکالری

اشتباه‌های رایج

  • قد را به متر ننویسید: ابزار سانتی‌متر می‌خواهد و ۱٫۷۵ را قد نامعتبر می‌داند.
  • BMI چربی بدن را اندازه نمی‌گیرد؛ ورزشکار عضلانی ممکن است BMI بالا داشته باشد بی‌آنکه چاق باشد.
  • دسته‌های بزرگسالان برای کودکان و نوجوانان درست نیست؛ برای آن‌ها منحنی رشد سن و جنس به کار می‌رود.
  • کالری روزانه تخمین است و ممکن است چند صد کیلوکالری با واقعیت فرق کند؛ آن را برنامه‌ی غذایی ندانید.

BMI چه می‌گوید و چه نمی‌گوید؟

BMI فقط وزن و قد را می‌بیند. برای همین برای مقایسه‌ی جمعیت‌ها و غربالگری اولیه مفید است، اما نمی‌داند وزن از عضله است یا چربی، چربی در کجای بدن جمع شده یا استخوان‌بندی شخص چطور است. سازمان جهانی بهداشت هم آن را یک شاخص تقریبی می‌داند و برای قضاوت درباره‌ی سلامت فرد کافی نمی‌شمارد.

فرمول میفلین–سنت‌ژور

این فرمول در سال ۱۹۹۰ از اندازه‌گیری انرژی مصرفی صدها بزرگسال سالم به دست آمد: ده برابر وزن به کیلوگرم، به‌علاوه‌ی ۶٫۲۵ برابر قد به سانتی‌متر، منهای پنج برابر سن، و در پایان به‌علاوه‌ی ۵ برای مردان یا منهای ۱۶۱ برای زنان. نتیجه انرژی بدن در حال استراحت است، نه کل مصرف روز.

برای تخمین مصرف کل روز، این عدد در ضریب فعالیت ضرب می‌شود. ضریب‌هایی که ابزار به کار می‌برد بسیار رایج‌اند، اما منبع رسمی واحدی ندارند؛ پس نتیجه را تقریبی بدانید.

پرسش‌های متداول

BMI چطور حساب می‌شود؟
وزن به کیلوگرم بر مجذور قد به متر تقسیم می‌شود. مثلاً ۷۰ کیلوگرم و ۱۷۵ سانتی‌متر می‌شود ۷۰ ÷ (۱٫۷۵ × ۱٫۷۵) که حدود ۲۲٫۹ است.
دسته‌های BMI از کجا آمده‌اند؟
از طبقه‌بندی سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان: کمتر از ۱۸٫۵ کم‌وزنی، ۱۸٫۵ تا ۲۴٫۹ طبیعی، ۲۵ تا ۲۹٫۹ اضافه‌وزن و از ۳۰ به بالا چاقی در سه درجه. این دسته‌ها برای کودکان و نوجوانان به کار نمی‌روند.
کالری پایه و کالری روزانه چه فرقی دارند؟
کالری پایه (BMR) انرژی بدن در حال استراحت کامل است و با فرمول میفلین–سنت‌ژور تخمین زده می‌شود. کالری روزانه (TDEE) همان عدد ضرب در ضریب فعالیت است و فقط یک تخمین است.
آیا این ابزار رژیم یا توصیه‌ی پزشکی می‌دهد؟
خیر. ابزار فقط فرمول‌های عمومی را حساب می‌کند و هیچ برنامه‌ی غذایی یا توصیه‌ای نمی‌دهد. برای تصمیم درباره‌ی وزن و تغذیه با پزشک مشورت کنید.

ابزارهای مرتبط