پرش به محتوای اصلی

راهنمای رمزگشای MessagePack، CBOR و Protobuf

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

این ابزار چیست؟

بسیاری از سرویس‌ها به‌جای JSON داده را در قالب‌های دودویی فشرده می‌فرستند: MessagePack در صف‌ها و کش‌ها، CBOR در دستگاه‌های اینترنت اشیا و کلیدهای امنیتی، و Protobuf در gRPC. وقتی در گزارش یا ابزار شبکه فقط رشته‌ای از بایت‌های هگز یا base64 می‌بینید، این ابزار آن را به شکل خوانا برمی‌گرداند.

MessagePack و CBOR به JSON مرتب تبدیل می‌شوند و Protobuf بدون فایل .proto به درختی از شماره‌ی فیلد، نوع سیم و مقدار باز می‌شود. می‌توانید فایل دودویی را هم مستقیم بدهید. همه‌چیز در مرورگر شما انجام می‌شود.

گام‌به‌گام

  1. قالب داده را انتخاب کنید

    MessagePack، CBOR یا Protobuf را بردارید.

  2. قالب ورودی را تعیین کنید

    اگر بایت‌ها را به شکل هگز دارید «هگز» و اگر base64 دارید «base64» را انتخاب کنید. فاصله میان بایت‌های هگز مشکلی ندارد.

  3. داده را بدهید

    بایت‌ها را در «داده‌ی ورودی» بچسبانید یا با «انتخاب فایل» فایل دودویی را بارگذاری کنید.

  4. نتیجه را بخوانید

    برای MessagePack و CBOR خروجی JSON می‌بینید. برای Protobuf «درخت فیلدها» شماره‌ی هر فیلد و مقدارش را نشان می‌دهد؛ عدد صحیح هم به شکل معمولی و هم zigzag خوانده می‌شود.

نمونه‌های کاربردی

  • یک شیء MessagePack

    بایت 82 یعنی نقشه‌ای با دو کلید؛ رشته‌ها با a3 و a4 شروع می‌شوند و 1e همان عدد ۳۰ است.

    82 a4 6e 61 6d 65 a3 41 6c 69 a3 61 67 65 1e

    نتیجه: { "name": "Ali", "age": 30 }

  • همان داده در CBOR

    ساختار شبیه است اما بایت‌های نوع فرق دارند؛ a2 نقشه‌ی دوتایی و 18 1e عدد ۳۰ است.

    a2 64 6e 61 6d 65 63 41 6c 69 63 61 67 65 18 1e

    نتیجه: { "name": "Ali", "age": 30 }

  • پیام Protobuf بدون فایل .proto

    فیلد ۱ یک عدد صحیح و فیلد ۲ یک رشته است؛ بدون تعریف پیام، نام فیلدها معلوم نیست و فقط شماره‌شان دیده می‌شود.

    08 96 01 12 03 41 6c 69

    نتیجه: 1 (varint): 150 | zigzag 75 2 (len): "Ali"

اشتباه‌های رایج

  • انتخاب قالب اشتباه: بایت‌های MessagePack را با CBOR بخوانید، خطا یا نتیجه‌ی بی‌معنا می‌گیرید. اگر مطمئن نیستید، هر سه را امتحان کنید.
  • چسباندن base64 با قالب ورودی هگز: رشته‌ی base64 حروف بزرگ و کوچک و + و / دارد؛ قالب ورودی را درست انتخاب کنید.
  • تفسیر قطعی فیلدهای Protobuf: بدون فایل .proto، یک فیلد طول‌دار ممکن است رشته، بایت خام یا پیام تودرتو باشد. ابزار حدس معقول می‌زند، اما معنای واقعی را تعریف پیام تعیین می‌کند.
  • نادیده گرفتن zigzag: نوع‌های sint32 و sint64 در Protobuf عدد منفی را با zigzag کدگذاری می‌کنند؛ اگر عدد بسیار بزرگی دیدید، مقدار zigzag را نگاه کنید.

چرا قالب دودویی؟

قالب‌های دودویی نام نوع را با یک بایت و عدد را با کمترین بایت ممکن می‌نویسند؛ برای همین کوچک‌تر و سریع‌تر از JSON‌اند. MessagePack و CBOR خودتوصیف‌اند و همه‌ی اطلاعات لازم برای خواندن را دارند.

Protobuf فشرده‌تر است چون نام فیلدها را نمی‌فرستد، فقط شماره و نوع سیم را. برای همین بدون فایل تعریف پیام فقط ساختار خام دیده می‌شود.

پرسش‌های متداول

Protobuf بدون schema چقدر دقیق خوانده می‌شود؟
قالب سیمی Protobuf نوع واقعی فیلدها را ندارد؛ فقط شماره‌ی فیلد و نوع سیمی (varint، ثابت، طول‌دار) در داده هست. ابزار مقدارها را به چند شکل ممکن نشان می‌دهد و محتوای طول‌دار را حدس می‌زند: متن، پیام تودرتو یا بایت خام.
مقدارهای بزرگ یا باینری در JSON چطور نشان داده می‌شوند؟
JSON خودش عدد بزرگ، بایت، تاریخ و برچسب (tag) ندارد؛ پس هر کدام با یک شیء مشخص مثل «$bigint» یا «$binary» نشان داده می‌شود تا نوع واقعی گم نشود.
فایل من آپلود می‌شود؟
نه؛ رمزگشایی کاملاً در مرورگر شما انجام می‌شود و هیچ داده‌ای به سرور نمی‌رود.

ابزارهای مرتبط